Logo Eibarko Udala
1. lotu
1. lotze ( lotutze) . du ad. (TE). Atar, anudar, liar. Burdixori ondo lotzen ez badozu, bidian geldittuko jatzuz irarik gehixenok. / Si no atas bien la carreta, en el camino te ha de quedar la mayor parte del helecho. / Lotutzia errezagua eskatutzia baiño. / El atar es más fácil que el desatar. / Herrixak jabe bati lotzia legian gaiñetik... / El atar los pueblos a un amo por encima de la ley... / Hainbeste askatu zanetik, Zalduna, esandako guztiagaz lotutzen eban sekretutik [...]. (Ibilt 483). Ik. lotsa, katiau.  Aditz izena nominatibo singularrian [lótzia] esaten da, "con acento prosódico en la o" (TE, 535). Azentuak apartatzen dau [lotzía]-tik ("vergüenza").
2. lotze . du ad. (ETNO). Montar, armar.   Lehen armerixan bakarrik erabiltzen zan hau berbiau, baiña oin mekanikako beste biharretara be zabaldu da. Sasoi bateko makiñak lotzia ez zuan beste munduko gauzia, baiña oiñ azaltzen diran makiña barrixak lotzeko bertara jarritta daguan teknikua bihar.
2. lotu
2. izond. (TE). Agarrotado,-a, parado,-a, torpe, desmañado,-a.   Torpe samarra, azkartasun bakua; geldua. Ikaslari lotua izan dogu oinguan. / Esta vez nos ha tocado un aprendiz desmañado.